Ogród japoński

Ogród japoński nie jest imitacją natury, lecz jej pomniejszonym obrazem. Powinien wyglądać tak, jakby istniał już wiele lat i nie był zaprojektowany przez człowieka. Charakterystyczne dla tego stylu jest stworzenie wrażenia dużej przestrzeni za pomocą miniatury. Cechuje go prostota, asymetria i harmonia. Jeden z tekstów dotyczących urządzania ogrodów japońskich (XI w.) mówi: ucz się od natury, lecz jej nie kopiuj.

Ogród wodny 1 (Custom)Asymetria i kontrast. Preferowane są układy asymetryczne i nieparzysta liczba elementów. Brak wyraźnie geometrycznych podziałów, chroni ogród przed byciem skończonym.

Woda. Najważniejszym elementem w ogrodzie japońskim jest woda. Symbolizuje ona życie i przemijanie. Wnosi do ogrodu ruch, dźwięk, stanowi kontrast z nieruchomością kamieni, jest też symbolem wolności. Powinna przelewać się z jednego oczka wodnego do drugiego, najlepiej przez mały wodospad. Możemy zastąpić ją nieregularną plamą jasnego żwiru.

Kamień. Kolejnym ważnym elementem dla stylu japońskiego jest stosowanie kamienia. Symbolizuje on stałość, trwałość i niezmienność natury. Powinien być jasny i o regularnych kształtach. Można wyłożyć nim ścieżki, które powinny łagodnie wić się miedzy roślinami, ale nie powinny krzyżować się ze sobą.

Rośliny. W roślinności dominują gatunki wiecznie zielone, które sugerują trwałość natury. Te gatunki, które kwitną i zrzucają liście mówią o przemijaniu. Kwiaty zastosowane są tylko jako pojedynczy akcent. Ulubione rośliny w ogrodzie japońskim to : azalie, klony, magnolie, wiśnie, peonie oraz rośliny zimozielone symbolizujące długowieczność : bukszpany, ostrokrzewy, różne odmiany sosen.

Zrównoważona kompozycja. W japońskim ogrodzie, podobnie jak w tradycyjnym, japońskim malarstwie pozostawia się wolną przestrzeń po to, by pobudzić wyobraźnię patrzącego. Unika się więc zbyt wielu detali i kolorów. Wszystkie elementy ogrodu : woda, kamienie, rośliny, ukształtowanie terenu są niesłychanie starannie zaplanowane i wykonane. Należy stworzyć kompozycję, w której wszystkie składowe elementy kompozycji pozostają w spokojnej równowadze i sprawiają wrażenie, że nic już nie można odjąć.